Katolicka Odnowa w Duchu Świętym
w Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej

Dawno, dawno temu

Nieład był i ciemność
Dla Boga nie była , jednak to przyjemność

Pomyślał więc Sobie
Chyba coś z tym zrobię
I tak Swoje moce uruchomił w Sobie

Ziemia będzie nisko
A Niebo wysoko
Nie dosięgnie jego nawet ludzkie oko

Gdy to wypowiedział
Więc tak też się stało
I Bogu się wszystko bardzo spodobało

Ładnie tu , lecz smutno
Po cichu powiedział
I jak to ulepszyć natychmiast już wiedział

Niech będą na Niebie
Gwiazdy księżyc słońce
Niech jego znaczenie jest promieniujące

Gdy to wypowiedział
I tak też się stało
Noc oświetlał księżyc , w dzień słońce jaśniało

Uśmiechnął się Pan Bóg
Miło się zrobiło
Brakuje tu zwierząt by życiem tętniło

Stworzył więc zwierzątka
Rośliny i wody
Góry i pagórki dodały urody

Zwierzątka biegały
A woda szumiała
Ptaszki zaś swym śpiewem Boga wychwalały

Wszystko było piękne
Wszystko się udało
Lecz na ziemi jeszcze kogoś brakowało

Pomyślał więc Pan Bóg
Moc Swoją podwoję
Ulepił więc postać na podobieństwo Swoje

Tak stworzył człowieka
I tchnął w niego Ducha
Potem była w Raju wielka zawierucha

Widział Pan Bóg z Nieba
?e coś tu brakuje
Bo człowiek w tym Raju samotny się czuje

Powiedział więc Pan Bóg
Jeszcze jedno zrobię
Z jednego człowieka dwoje ludzi zrobię

Pierwszy będzie Adam
Mężczyzna potężny
Będzie zawsze dzielny odważny i mężny

Drugą zaś istotką
Niechaj będzie Ewa
Spokojna, czuła i miła będzie jej mowa

I tak jak powiedział
Tak zaraz się stało
Z jednego człowieka już dwoje powstało

Spojrzał Bóg z wysoka
Na wszystko dokoła
I donośnym głosem Adama zawołał

To wszystko co widzisz
Z tego korzystajcie
Lecz tu z tego drzewa owocu nie zrywajcie.

Nadesłane przez Grzegorza Wagnera z parafii p.w. Najświętszego Zbawiciela w Szczecinie.